Historia powojenna

W lipcu 1945roku Legnicę wybrano na siedzibę Północnej Grupy Wojsk Armii Czerwonej. Marszałek Rokossowski poprosił o przeniesienie wszystkich urzędów i całej ludności polskiej do oddzielnej dzielnicy. Ludzie byli traktowani jak przystało na czerwonych, zabierano im mieszkania, tysiące z nich koczowało na bruku. Jesienią duża część obiektów użyteczności publicznej zajęta została przez wojskowe władze czerwonoarmijskie, wtedy też pozwolono na nowe zasiedlanie miasta przez zgnojoną ludność. Legnica zaczęła odzyskiwać Swój dawny charakter dopiero na początku lat sześćdziesiątych, a wiązało się to z wynalezieniem przez Jana Wyżykowskiego pokładów miedzi i utworzeniem Legnicko- Głogowskiego Okręgu Miedziowego. We wprowadzonym w ‘75 roku podziale administracyjnym Legnica została siedzibą władz wojewódzkich i ponownie jednym z ważnych miejsc administracyjnych Dolnego Śląska. Było to źródło odzyskiwania przez miasto punktu na mapie gospodarczej Polski. W najnowszej historii Legnicy warto zauważyć trzy ważne wydarzenia. Pierwsze to wybranie w marcu ‘92 Legnicy na stolicę nowej Diecezji Legnickiej Kościoła rzymskokatolickiego. Drugim jest opuszczenie we wrześniu ‘93 roku Legnicy przez ostatniego czerwonego. Trzeci to pobyt papieża Jana Pawła II w czerwcu 1997 roku.

---

Pozostałe miasta w Polsce:
Kłodzko - opis , Lubin