Historia do II wojny światowej

po raz pierwszy nazwa Legnica określająca gród na obrzeżach Przedgórza Sudeckiego pojawiła się w 1149 roku w dokumencie napisanym przez Bolesława Kędzierzawego. Dzięki mianowanym prawom magdeburskim gród zaczął się szybko rozwijać. znajdowało się tam skrzyżowanie ważnych szlaków handlowych średniowiecznej Europy. Taka miejscówa sprzyjała osiedlaniu się i rozwojowi handlu i rzemiosła. W 1241 roku pod Legnicą niedaleko dzisiejszej miejscowości Legnickie Pole odbyła się bitwa z Mongołami znana historykom jako bitwa pod Legnicą. Legnica była wtedy drugim zaraz po Wrocławiu najpotężniejszym miastem Śląska. W mieście przez kilka wieków stykały się wpływy polskie, niemieckie i czeskie. Miasto przechodziło w kółko spod panowanie Habsburgów do Hohenzollernów i na odwrót. Po miesiącach impasu, spowodowanych wojnami śląskimi, pod koniec osiemnastego wieku zaszło ożywienie w życiu ekonomicznym grodu. Szybki rozkwit Legnicy przerwany został w dwudziestym wieku przez kolejne wojny, szczególnie druga wojna światowa nie dała się zapomnieć gospodarce. W 1945 Legnicę włączono w granice Polski. Przez niedługi czas była siedzibą nowych władz polskich na Dolnym Śląsku, gdyż Wrocław był zbyt mocno zniszczony. W mieście swoje miejsce znalazł wojewoda dolnośląski oraz spora część urzędów wojewódzkich.

---

Pozostałe miasta w Polsce:
Jelenia Góra , Pruszków